September 06, 2011

අම්මද? කෙල්ලද?

ආදරය ඉදිරියේ වයසත් සමග ඇතිවෙන ආවේගයන් එක්ක දෙමාව්පියන් පවාදීම ගොඩක් දෙනා අතින් වෙනවා. ඒත් ඒ නොදැනුවත් කමටත් ආදරයෙන් ලැබෙන නුපුරුදු වින්දනයත් නිසාවෙනි. නමුත් ඒ ආදරයේ බැරැරුම් පැතිකඩ පිලිබද නොදැනුවත් කමින්ද විය හැකිය. මගේ සමීපතමයෙක් දිනක් “උබ දන්න ආදරයක් නෑ” කිව්වා. ඇත්තටම එය එසේ විය හැකියි. මම දන්න ආදරයක් නැති විය හැකියි.

සමහර විට ඔහු පවසන ආදරය මට හැගෙන ආදරයෙන් වෙනස් වෙන්න ඇති. මට නම් ආදරය කියන්නේ කරුණාවන්ත කමක් කියන එක තමයි. ඒ කරුණාවන්ත කම දෙමව්පියන්ට, ගුරුවරයන්ට, මිතුරන්ට ආදි වශයෙන් විවිධ ප්‍රමානවලින් විවිධ ආකාරයෙන් අපි ලබාදෙනවා. ඇත්තටම ඕක ඉහවහ ගිහින් තමයි අපි ආදරේ කියලා ස්කෝලේදි පන්තියෙදි එක්කෙනෙක් විශේෂ කරගෙන කරන්නේ. මම හිතන විදිහට. ඇත්තටම එතෙන්දි ටිකක් ආත්මාර්ථකාමි බව ඉදිරියට ‍එනවා. අපිට ඒකට කරන්න දෙයක් නෑ.

ඒවුනත් අපිට ඉපදුන දවසේ ඉදලා ආද‍රයෙන් බලාගත්ත දෙමාපියන් පාවා දෙන එකනං වැරදි වැඩක්. මම මෙතෙන්දි පාවා දෙනවා කිව්වේ එයාලාගේ බලාපොරොත්තු පාවා දීම. ඇත්තටම ඒකනං නරකම වැඩක්. ඒවුනාට ඒක ආදරේ කරන කාටවත් තේරෙන්නේ නැ. ඒක්කෝ තේරෙනකොට කල් ගිහින්.

No comments:

Post a Comment